Взаимоотношения киммерийцев и скифов с государством Урарту (по данным современной археологии Малой Азии)

Автор: Чочиев Георгий Витальевич

Журнал: Бюллетень науки и практики @bulletennauki

Рубрика: Исторические науки

Статья в выпуске: 10 т.5, 2019 года.

Бесплатный доступ

В статье с опорой главным образом на данные современной турецкой археологии восточной части Малой Азии рассматриваются взаимоотношения государства Урарту с мигрировавшими в VIII-VII вв. до н.э. через Кавказ в Переднюю Азию евразийскими кочевниками - киммерийцами и скифами. Особое внимание уделяется вопросу о вкладе этих народов, прежде всего скифов, в военный разгром Урартского царства. В силу того, что после схода последнего с исторической сцены не позже 585 г. до н. э. его территория была включена в состав союзницы скифов Мидии, в историографии получила распространение точка зрения об определяющей роли мидийцев в демонтаже урартской государственности. Между тем археологический материал, выявленный в последние десятилетия в результате раскопок в урартских центрах ванского и соседних с ним регионов Восточной Турции, демонстрирует отсутствие каких-либо следов активности мидийцев в слоях разрушений и пожаров конца VII - начала VI в. до н.э., при том что относящиеся к скифам артефакты в них довольно многочисленны (в основном бронзовые, реже железные втульчатые и шипастые наконечники стрел, а также конское снаряжение, украшения в «зверином стиле» и др.)...

Еще

Малая азия, киммерийцы, скифы, урарту, мидия, археологические источники

Короткий адрес: https://sciup.org/14115086

IDR: 14115086   |   УДК: 94(3)   |   DOI: 10.33619/2414-2948/47/33

The relationship of the cimmerians and scythians with the Urartian state (according to the modern archeology of Asia Minor)

The article, relying mainly on the data of modern Turkish archeology of the eastern part of Asia Minor, examines the relationship between the state of Urartu and the Eurasian nomads - the Cimmerians and the Scythians, - who migrated through the Caucasus to the Southwest Asia in the VIII-VII c. BC. Particular attention is paid to the contribution of these peoples, primarily the Scythians, to the military defeat of the Urartian Kingdom. Due to the fact that after the latter left the historical scene (no later than 585) its territory was incorporated into Media, the point of view about the decisive role of the Medes in the dismantling of Urartian statehood became widespread in historiography. Meanwhile, archaeological material discovered in recent decades as a result of excavations in the Urartian centers of the Van and neighboring regions of Eastern Turkey, shows the absence of any traces of the activity of the Medes in the layers of destruction and fires of the late VII - early VI c...

Еще

Список литературы Взаимоотношения киммерийцев и скифов с государством Урарту (по данным современной археологии Малой Азии)

  • Иванчик А. И. Киммерийцы. Древневосточные цивилизации и степные кочевники в VIII-VII вв. до н. э. М.: Институт всеобщей истории РАН, 1996. 323 с.
  • Геродот. История. Л.: Наука, 1972. 600 с.
  • Belli O. Urartular // Anadolu Uygarlıkları. I. İstanbul: Görsel Yayinlari, 1982. S. 139-208.
  • Tarhan M. T. Eski Anadolu Tarihinde Kimmerler // I. Araştırma Sonuçları Toplantısı. Ankara: Eski Eserler ve Müzeler Genel Müdürlügü Yayınları, 1984. S. 109-120.
  • Пиотровский Б. Б. Ванское царство (Урарту). М.: Издательство восточной литературы, 1959. 344 с.
  • Sevin V. Urartu Devleti // Arkeo Atlas. 2005. №4. S. 62-94.
  • Yıldırım R. Urartu At Gemleri // Belleten. 1987. C. LI. №200. S. 441-496.
  • Özfirat A. Bozkurt Kurgan Nekropolü Kazısı // Uluslararası Kazı, Araştırma ve Arkeometri Sempozyumu'nun 30. Yılı Anısına Türkiye Arkeolojisi (ed. F. Bayram). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 2008. S. 70-71.
  • Меликишвили Г. А. Урартские клинообразные надписи. М.: Издательство АН СССР, 1960. 504 с.
  • San O. Bazı Bulgular Işığında Anadolu'da Kimmer ve İskit Varlığı Üzerine Gözlemler // Belleten. 2000. C. LXIV. №239. S. 1-21.
  • Дьяконов И. М. История Мидии от древнейших времен до конца IV в. до н.э. СПб: Филологический факультет СПбГУ, 2008. 572 с.
  • Çilingiroğlu A. Urartu Tarihi. İzmir: Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yayınları, 1994. 150 s.
  • Дьяконов И. М. Последние годы Урартского государства по ассиро-вавилонским источникам // Вестник древней истории. 1951. №2. С. 29-39.
  • Çilingiroğlu A. Urartu Krallığı Tarihi ve Sanatı. İzmir: Yaşar Eğitim ve Kültür Vakfı Yayınları, 1997. 171 s.
  • Burney C., Lang D. M. The People of the Hills: Ancient Ararat and Caucasus. New York: Praeger, 1971. 324 p.
  • Gаdd С. J. The Fall of Nineveh: The Newly Discovered Babylonian Chronicle, №21901, in the British Museum. L.: Oxford University Press, 1923. 42 p.
  • Erzen A. Eastern Anatolia and Urartians. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1992. 114 s.
  • Dönmez Ş. Önasya'da İskitler // Türkler (ed.: H. C. Güzel, K. Çiçek, S. Koca). IV. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, 2002. S. 33-44.
  • Burney C. A. A First Season of Excavations at the Urartian Citadel of Kayalidere // Anatolian Studies. 1966. T. XVI. P. 55-111.
  • Özgüç T. Kültepe Kazıları, 1959 // Türk Arkeoloji Dergisi. 1960. T. X. №1. S. 55-57.
  • Belli O., Tozkoparan M. 2004 Yılı Van-Yoncatepe Nekropolü Kazısı // 27. Kazı Sonuçları Toplantısı. I. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 2006. S. 165-182.
  • Belli O. 2009 Yılı Van-Yoncatepe Sarayı, Nekropolü ve Aşağı Kenti Kazıları // 32. Kazı Sonuçları Toplantısı. I. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, 2011. S. 446-472.
  • Belli O. 1995 Yılı Aşağı ve Yukarı Anzaf Urartu Kaleleri Kazısı // 18. Kazı Sonuçları Toplantısı. I. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 1997. S. 379-410.
  • Belli O., Ceylan A. 1999 Yılı Anzaf Kaleleri Kazısı ve Onarım Çalışmaları // 22. Kazı Sonuçları Toplantısı. I. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 2001. S. 385-398.
  • Belli O. Eski Çağ ve Orta Çağ'da Türklerde Kurgan Yapma Geleneği // Türkler (ed.: H. C. Güzel, K. Çiçek, S. Koca). III. Ankara: Yeni Türkiye Yayınları, 2002. S. 927-931.
  • Çilingiroğlu A., Derin Z. Ayanis Kalesi Kazıları, 1998 // 21. Kazı Sonuçları Toplantısı. I. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 2000. S. 397-408.
  • Çilingiroğlu A., Abay E., Derin Z. 1999-2000 Yılları Van-Ayanis Urartu Kalesi Kazıları // 23. Kazı Sonuçları Toplantısı. II. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları, 2002. S. 287-296.
  • Kurt M. Yeni Asur Devleti'nin Kuzey Yayılımı ve Doğu Anadolu'nun Tarihî Coğrafyası // Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları Dergisi. 2009. №1. S. 1-13.
  • Diler A. Gökçeşeyh Buluntuları Işığında Protomlu Boynuz Rhytonların Kökeni ve Gelişimi // Belleten. 1988. C. LII. №202. S. 19-31.
  • Aktüre S. Anadolu'da Demir Çağı Kentleri. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yayınları, 2003. 295 s.
  • Erzen A. Van Bölgesinde Yeni Urartu Araştırmaları (1974'ten 1976'ya Kadar) // VIII. Türk Tarih Kongresi. Bildiriler (Ankara, 11-15.10.1976). I. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1979. S. 251-262.
Еще